Baba, eve geldiğinde çocuğunun avaz avaz ağlarken görünce dayanamaz yine açar sarıları… Küçük Kemalettin sakat kalır.

Bunca kitap, bunca yazı bedensel engelli oluşundan doğmuştur sanki. Kendisiyle yapılan bir söyleşide şöyle der: “Babamın acıma duygusu yüzünden sakat kaldım ve ömrüm boyunca bunun acısını çektim”.

İtilen, horlanan, haksızlığa uğrayan, üvey ana ya da üvey babadan, ustasından dayak yiyen ama onurlarından ödün vermeyen roman kahramanları, Kemalettin Tuğcu’nun diğer çocuklar gibi olamamasının bir yansıması mıdır?

20. yüzyılın tanığı olan Kemalettin Tuğcu 2. Meşrutiyet’in ilanında 6 yaşında bir çocuktur. Çengelköy o sabah top sesleri ile uyanır. “Rumeli’de paşaları öldürüyorlar, Hareket Ordusu İstanbul’a geliyor,” haberleri arasında, İstanbul’da çıkan yangınları, Taşkışla’nın bombalanışını görülür evlerinin penceresinden. Abdülhamit’in başkomseri olan dedesi Padişaha karşı olduğu gerekçesiyle gözaltına alınır. Ertesi gün suçsuzluğu anlaşılıp serbest bırakıldığında, üzüntüden şeker hastası olur. Küçük bir aylıkla emekliye ayrılır, evine kapanır. Kısa süre sonra da ölür.

Hayat bir anda değişir Kemalettin için. Aynı yıl, ayaklarında yaralar açılmaya başlar. Yürüyemez. Kardeşleri ve akrabalarının çocukları koşup oynarken o bir ağacın arkasına saklanıp ağlar. Annesinin eteklerinin arkasında durur hep. Kimse ayaklarını görmesin diye kendini gizler.
31 Mart Olayı yaşandığında 7 yaşındadır. Gericiler mektepli subayları öldürüyorlar diye, babası Yüzbaşı Galip Bey, saklanır, çocuklarını görmeye geceleri gelir. Siyasi olaylara aklı ermeyecek yaşta olsa da, babasının tehlikede olduğunu sezer…

1. Dünya Savaşı’yla birlikte tüm ülkede yoksulluk başlar. Balkan Savaşı bozgunundan kaçıp İstanbul’da camilere, okullara yerleştirilen insanların sefaletine tanık olur. Yaşadıkları köşk Nevfer Mektebi’ne kiraya verilir. Kemalettin birkaç gün devam edebildiği bu okuldan ayaklarında yeniden açılan yaralar nedeniyle ayrılır. Okula gidemez.

Babası Çanakkale’ye tayin olunca savaşın ortasında bulurlar kendilerini. Havada mermiler, gülleler uçuşurken, bir gece yarısı, gebe bir atın sırtında annesi ve iki küçük kardeşiyle birlikte kaçarlar. Babası yaralanınca İstanbul’a geri döner tüm aile.
Çocukluktan gençliğe uzanan yolda savaş, işgal, salgın hastalıklar, yoksulluk, yangınlar ve ölüm vardır.

Sakat olduğu için insan içine çıkmaz ve hep ağlar. Babası ağabeyine okuma yazma öğretirken o da öğrenir onları dinleyerek. Annesinin oyalansın diye aldığı defterlere hikâyeler yazmaya başlar. Yazar, yazar, yazar… Sonra hepsini bahçede yakar. On üç yaşında ilk romanı (büyükler için) “Fazilet Tacı”nı Akşam Gazetesine götürür. Dosyasını Vâlâ Nurettin alır. Eve dönünce telefon edip, “Lütfen o romanı çöp sepetine atınız” der. Ama yazmayı sürdürür.

Hayal kurma tutkusunun 1911 yılında başladığını söyler Kemalettin Tuğcu. On üç yaşındadır. Şiirle de o yıl tanışır. Hayalleri Don Kişot, Guliver’in Seyahatleri ve Kuleli Askeri Lisesi’nde okuyan ağabeyinin gönderdiği kitaplarla, Çocuk Bahçesi, Çocuk Dünyası ve Talebe Defteri dergileriyle beslenir. Gizli bahçesini, düş evini kurmaya başlamıştır.

Dayısından öğrendiği Fransızcayı çeviri yapabilecek kadar ilerletir. Çevirdiği kitaplardan bazıları; Araba ile Dünya Gezisi, Çırak Uçman, İzci Korkut, İzciler Kralı.
Cumhuriyet’in ilanından sonra Çengelköy fırınında yeni yazı dersleri verir. Tespihçilik, duvarcılık, marangozluk işlerinde geçici olarak çalışır. Bir kimya kitabını Türkçeye çevirir. 1927’de Irmak- Ildızın demiryolunda işçi olarak çalışır, sıtmaya yakalanınca İstanbul’a döner.
1932 yılındaki Cumhuriyet Balosu’nda yakınları aracılığıyla tanıdığı Tahsin Demiray’ın Mektep Neşriyat Yurdu Matbaası’nda çalışmaya başlar. Bir süre sonra Türkiye Yayınevi adını alacak olan bu matbaada uzun yılları geçer. Mürettiphanede çalışırken bir yandan da Fransızcadan “Çırak Uçman” kitabını çevirir. O sırada çıkan Yavru Türk dergisine, Binbir Roman ve Resimli Roman’a her hafta hikâyeler yazar.

İlk romanı “Zavallı Büyükbaba” tefrika edilmeye başlar ve çok beğenilir.
Piyes, güldürücü bir savaş hikâyesi ve Cumhuriyet ruhunu taşıyan öyküler yazar.
Durmak bilmeyen kalemiyle birçok roman üretmekte ve hepsi de sevilerek okunmaktadır.
1943 yılında Türkiye’nin ilk kadın dergisi “Ev-İş” in başına geçer ve derginin satışlarında bir patlama yaşanır. Çocuk romanları ardı ardına yayınlanır.
Büyükler için de yazmaya başlar. Müstehcen neşriyat yapmakla suçlanır, beraat eder.

20 yıl çalıştığı Türkiye Yayınevi’nden tek kuruş tazminat almadan ayrılır ve Doğan Kardeş dergisine geçer. Buradaki görevi çok uzun sürmez ve Hayat Mecmuası’ndan gelen teklifi kabul eder. 1955 yılında çalışmaya başladığı Hayat mecmuasından 1974 yılında emekli olur.
Bundan sonra kendini tümüyle kitap yazmaya verir…
1995 yılında Tüyap Kitap Fuarı’nda çocuk romancısı olarak onur ödülü alır.
İlk ve tek ödülünü aldığında 93 yaşındadır.
Ödülden bir yıl sonra, 18 Ekim 1996’da aramızdan ayrılan Kemalettin Tuğcu, 94 yıllık yaşamında edebiyatımıza 350 adet kitap armağan etmiştir. Yazmak onu mutlu ettiğinden, yayınevlerine telif ücreti konuşmadan kitaplarını vermiştir. Para istemek ona göre ayıptır.
Yayınevleri Kemalettin Tuğcu’nun kitaplarını çok basar, çoksatar. Ama kitapların baskılarına hiç mi hiç özen göstermezler. Kitapları çok okunur, okuyucuları arasından önemli romancılar ve gazeteciler çıkar. Birkaç kuşağa okuma yazmayı söktürür, çocuklara ve büyüklere okuma sevgisini aşılar, onları kitapla tanıştırır.
1995 yılında yayınlanan “Gelişigüzel” bir şiir kitabı vardır.

Tuğcu’nun romanlarından sinema filmi çekilmiştir. “Küçük Besleme “ve “Ayşecik” sinema filmlerinin senaristidir.

Kitaplarından bazıları: Üvey Baba, Saadet Borcu, Sokak Köpeği, Küçük Serseri, Şeytan Çocuk, Kardeşim Tomris, Komşularımız, Korkunç Yıllar, Küçük Adamlar, Eskici Baba, Taşyürek, Uçurum, Yetim Malı, Altın Bilezik, Ana Hakkı, Benden Sonrakiler, Benim Babam, Ceylanlı Bahçe, Çifte Kumrular, Çingene Kızı, Çocuk Hırsızları, Çocuklar Adası, Dede ile Torun, Deniz Kızı, Eski Bir Masal, Gece Kuşları, Gülçin Abla, Mercan Kolye, Küçük Gazeteci…

Not: Kemaletin Tuğcu 18 Ekim 2011 tarihinde ölümünün 15. yılında saat 11.30 da Çengelköy’deki mezarı başında anılacak.

* Yılmaz Erdoğan’ın “Yaşayabilme İhtimali” adlı şirinden
KAYNAKÇA
Sırça Köşkün Masalcısı/Nemika Tuğcu-Can Yayınları, 2004. 256s.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Kemalettin_Tu%C4%9Fcu
http://www.edebik.com/yazar.php?sayfa=ayrinti&yazar_id=270
www.thesis.bilkent.edu.tr/0002822.pdf
Aydın İleri
aydinileri@gmail.com

Özel Teşekkür:
Bilgilerini benden esirgemeyen Nemika Tuğcu’ya ve Kemalaettin Tuğcu’yu unutmayan Çocuk Vakfı Ailesi adına Mustafa Ruhi Şirin’e sonsuz teşekkürler…

Kaynak:http://www.kanalturk.com.tr/haber-detay/52909-sokak-ortasinda-kutuphane-haberi.aspx

Çocuklar İçin Yazdıkları
Dağlarca çok sevdiği çocuklar için de şiirler yazar. Bu alanda ilk kitabı “Açıl Susam Açıl” Yugoslavya’da basıldı. (Üsküp, 1967),bunu İstanbul’da çıkan “Kuş Ayak” (1971), “Arkaüstü” (1974), “Yeryüzü Çocukları” (1974), “Yanık Çocuklar Koçaklaması” (1976), “Balina ile Mandalina” (1977),“Yaramaz Sözcükler” (1979), “Göz Masalı” (1979), “Şeker Yiyen Resimler” (1980), “Yazıları Seven Ayı” (1980), “Cinoğlan” (1981), “Hin ile Hincik” (1981), “Güneş Doğduran” (1981), Kaçan Ayılar Ülkesinde” (1982)
Ödülleri
Yazar yurtiçinde ve yurtdışında çok sayıda ödül kazanır.
Bunlardan bazıları şunlardır:
Türkiye’de; bir şiiriyle (Çakırın Destanı kitabındadır) CHP Şiir Yarışması’nda üçüncülük (1946); Asu kitabıyla 1956 Yeditepe Şiir Armağanı;
Delice Böcek kitabıyla Türk Dil Kurumu 1958 Şiir Ödülü;
Türkiye Milli Talebe Federasyonu’nun Turhan Emeksiz Armağanı (1966).
Arkın Çocuk Edebiyatı 1973 Yarışması’nda seçici kurul, üç şiirine “yarışma üstün onur ödülü”
Horoz adlı kitabıyla Sedat Simavi Vakfı Ödülü’nü Peride Celal ile bölüştü (Aralık 1977) Milliyet Sanat Dergisi’nce de “1974 Yılının Sanatçısı” seçilir.
Yurtdışı Ödülleri
Pittsburg, Amerika’daki International Poetry Forum /Uluslararası Şiir Forumu, Dağlarca’yı En İyi Türk şairi seçti (1967).
Struga (Yugoslavya) Şiir Festivalleri’nin 13.sünde ödül Altın Çelenk Dağlarca’ya verildi (Ağustos 1974).
Yararlanılan Kaynaklar
www.cumhuriyet.com.tr/?im=yhs&hn=11018 tr.wikipedia.org/wiki/Faz%C4%B1l_H%C3%BCsn%C3%BC_Da%C4%9Flarca www.edebiyatogretmeni.net/fazil_husnu_daglarca.htm www.siirdostu.com/sairler/fazil_husnu_daglarca/ www.yeniadana.net/web/HaberDetay.aspx?id=28301 www.cnnturk.com/HaberDetay/yasam/7/diger/595/daglarca_yarin_son_
yolculugunda/497448/0

AYDIN İLERİ
aydinileri@gmail.com

Fotoğraf: Aydın İleri

Bartın İl Halk Kütüphanesi ve Bartın Geçlik Merkezi Müdürlüğünün organize ettiği kitap okuma alışkanlığı etkinliği kapsamında gençler Bartın’ın farklı yerlerine giderek kitap okuyor. Bartınlı gençler Yukarı Çarşı havuz başında bir araya gelerek 1 saat boyunca kitap okudu. Bartın Gençlik Merkezi Müdürü Yavuz Kılıç, 7′den 70′e herkesi kitap okumaya davet etti. Kılıç, “Şu anda Yukarı Çarşı mevkii Havuz başında haftalık kitap okuma alışkanlığını devam ettiriyoruz.
Etkinliğimizi Bartın İl Halk Kütüphanesi ve Bartın Gençlik Merkezi Müdürlüğü olarak birlikte organize ettik.
Bu bizim ikinci kez gerçekleştirdiğimiz etkinlik, her hafta Pazar günleri öğleden sora düzenlediğimiz etkinliğimizdir. Amacımız Bartın halkında kitap okuma alışkanlığını aşılamak ve bu alışkanlığı devamlı hale getirerek onları kitap kurdu yapmak. Yaklaşık 30-35 kişilik bir genç gurubumuz var. Katılımcılar belirli sayı ve yaş sanırı yok, yediden yetmişe herkes katılabilir. Kitap okumayı sevenleri ve kendilerini kitap kurdu olarak değerlendirenleri davet ediyoruz” dedi.

Bartın İl Halk Kütüphanesi Müdürü Tülay Erduran ise, “Etkinliğimiz kapsamında ‘Kitabını alan Gelsin’ sloganıyla tüm Bartın halkına sesleniyoruz. ‘Bu etkinliğimiz takip edin ve kitap okuyun’ diyoruz. Etkinliğimiz herkese açıktır. Herkes katılabilir. Yeter ki kitabını alan gelsin. Bir arada olalım, kitap okumanın güzel bir şey olduğunu fark edelim” dedi.

Bartın Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinden Elif Demirci de, “Her yaştaki insanın kitap okuması gerekmektedir. Sadece belirli yaşlarda belirli okullarda yapılmaması gereken bir şeydir. Bu etkinliği Bartın çapında değil birçok yerde görmek istiyoruz. Kitap okumak güzeldir” dedi.

Ardından kitap okuyanlar hatıra fotoğrafı çektirdi.

Bartın İl Halk Kütüphanesi ve Bartın Geçlik Merkezi Müdürlüğünün ortaklaşa düzenlediği kitap Okuma etkinliği 1 Ocak 2012 tarihine kadar her pazar aynı meydan da devam edecek.

Fotoğraf: www.facebook.com/bartinilhalkkutuphanesi
Kaynak: http://www.haberciniz.biz/ozel-haber-bartin-kitap-okuyor-1161017h.htm

Kaynak: http://www.bbc.co.uk/turkce/multimedya/2011/09/110927_vid_cairo_taxi.shtml

Bilgisayar Laboratuvarları da 24 Saat Açık Olacak

Bu seneki hedeflerinin öğrenci merkezli eğitim öğretim anlayışını daha da ileri götirmek olduğunu vurgulayan Rektör Elmas, bilgisayar laboratuvarlarının da 24 saat açık olacağı müjdesini verdi. Elmas şöyle konuştu: “Bu dönemde öğrencilerimizin Kampüs içinde veya diğer birimlerimizde rahatça vakit geçirebilecekleri ortamları hazırlama yönünde çalışmalarımız olacak. Öğrencilerin rahatça ders çalışabilecekleri, bilgisayara ya da elektronik kütüphaneye girebilecekleri ortamlar hazırlayacağız. Bu sene başlattığımız uygulamayla kütüphanenin yanında bilgisayar laboratuvarlarımızı da 24 saat öğrencilerin kullanıma açacağız. Bunun yanında tüm birimlerimizde öğrencilerimizin serbest kullanacağı bilgisayarlı mekanlar oluşturacağız. Çünkü eğitim-öğretim artık sınıfta başlayıp biten bir iş olmaktan çıktı. Derslik dışı öğrenmeler,derslik dışı faaliyetler çok önem kazandı. Buna göre de biz sistemimizi mekanlarımızı, atmosferimizi buna göre değiştirmek, dönüştürmek istiyoruz. ”

Milyonlarca Kaynağa Online Erişim

Sakarya Üniversitesi Merkez Kütüphanesi ve bağlı birimlerdeki kütüphanelerde 127 bin 485 kitap, 5 bin 745 tez, 3 bin 169 CD ve DVD bulunuyor. 1.636 adet basılı derginin bulunduğu kütüphanede ayrıca 29 adet elektronik veritabanı üzerinden 73 bin 92 kitaba, 27 bin 791 dergiye, 1 milyon 2 bin elektronik teze ve Time dergisinin 200 yıllık arşivine online olarak erişilebiliyor.

Kütüphane ile ayrıntılı bilgi www.kutuphane.sakarya.edu.tr adresinden edinilebilir.

Kaynak:

http://www.haber.sakarya.edu.tr/egitim/kutuphane-7-gun-24-saat-acik/

- Nereden ilham aldınız?
- Yıkılmış bir yuvadan geri kalan bir kız çocuğu Fadiş. Çok üzücü ama ben orada kendi hayatımdan örnek vermişim. 30′lu yaşlarımdaydım o kitabı yazdığımda ve tıpkı Fadiş gibi, annem babam ayrılmıştı. Onu yedirememiştim kendime. Hâlâ da konu açıldı mı, irkilirim. Kitapta herkes kendinden bir şey buluyor. Çünkü Fadiş, sekiz değişik yerde yaşar. Kitabı yazarken, böyle bir planım yoktu.
Sonradan Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde, Fadiş’in 30. yılı sebebiyle bir sempozyum yapıldı. Orada 30 küsur kişi bildiri verdi Fadiş’le ilgili.
Üstün Dökmen dedi ki, ‘Ustaca bir kurgu var. Prizma gibi, hayatın değişik yönlerini izlemiş, herkes kendinden bir şey buluyor.’ Oturduğum yerde küçüldüm.
İlk romanımdı ve hiç böyle bir planım yoktu.
Kahve molasında onu buldum. ‘Çok teşekkür ederim ama o prizmayı bilmiyordum o zamanlar,’ dedim. O zaman hoca dedi ki, ‘Böylece yazarlığınızın doğuştan gelen bir yetenek olduğu bir kez vurgulandı’.

- Kitaplarınızda şehir çocukları köyle tanışıyor. Siz köyde yaşadınız mı?
- Yaşadım o köy hayatını. Kütahya’nın Emek ilçesindeydik. İki yıl kadar köyde yaşadık. Hayatımın en renkli yıllarıydı. Bütün eserlerimde izleri vardır. 2. Dünya Savaşı sonrasıydı. Ama biz sıkıntı hissetmedik.
Kitaba da yansıdığı gibi, çok renkli geçti o dönem. Radyo yok, hiçbir şey yok. Bir bardak çay bile yok. Sabah çorbamızı içer, evden çıkardık, o kadar. Tabii bütün bunlar alt yapısını oluşturdu edebiyatımın. Fadiş’i de 1961′de yazmaya başladım. Evliydim, çocuğum oldu. Beni yazmaya sürükleyense Yapı Kredi Yayınları’nın açtığı yarışma oldu.

EL YAZISIYLA YAZDIM

- Ne zamandı?
- 1964 olsa gerek. ‘Şu romanı bitireyim de yarışmaya gireyim,’ dedim.
O sıralar ekonomik olarak zor günler yaşıyorduk.
Eşim, yeni işe başlamıştı.
Avukattı ama pek gelen giden yoktu. Özel ders vermeye başladım, öğretmenliğin yanında.
Dönemin, aranan özel ders hocalarından biri oldum. Türkçenin yanı sıra sosyal bilgiler gibi dersler verirdim. Bir de tabii genç bir hanım olmamın da etkisi vardı.

İstanbul’un tanınmış ama tutucu aileleri, bir erkek öğretmeni eve almaktan tedirgin olurdu.
- Çok yorucu günlerdi herhalde?
- Bir yandan yeni anne olmuşum, bir yandan da roman yazıyorum. O süreçte Büyükada’ya derse gidiyorum. Bir ailenin üç kızına da ders veriyorum. Sabah gider akşama kadar onlarla olur sonra eve dönerdim. Pazar günleriydi bu ders. Eşim çocuğa bakardı. Fadiş’in temelini, ada vapurunun bodrum katında, o derslere giderken oluşturdum. Yaz tatili, herkes adaya gidiyor, şen şakrak üst katları dolduruyor. Alt kat ise bomboş olurdu.
Üç saat sürerdi ada vapuru. Üç saat de akşam dönerken sürerdi.

- Sonra ne oldu? -
O altı saat, altın saatlerdi benim için. El yazısıyla deftere yazıyorum. Ama yarışmaya katılmak için eseri daktiloyla yazmak gerekiyor. Fakat eşimin o zaman daktilosu yoktu. Talatpaşa’da da öğretmendim ben o zaman. Okul müdürüne gittim. ‘Hafta sonları okulun daktilosunu ödünç alabilir miyim?’ diye sordum. Mırın kırın etti biraz, sonra ‘Buyur al,’ dedi. Aldım ama bin pişman oldum. Kocaman bir daktilo. Bir de sapı kırık. Onu taşıyacak taşıt da yok, taşıt olsa da, taksiye verecek para da yok. Getire götüre bir hal oldum.

- Bir yandan da bebek büyütüyorsunuz…
- Hiç sormayın, o da bir yandan. Ama bitirdik sonunda, yarışmaya girdik. Onat Kutlar vardı Vedat Nedim Tör yarışmanın başında; rahmetle anıyorum. İlk 10′a kalmışım, birinciliği alamamışım. Mehmed Seyda almış, Bir Gün Büyüyeceksin ile. Çok üzüldüm, kırıldım, küstüm. Düşünün, gece daktiloyla yazıyorum, komşular kızıyor, gürültü yapıyor diye. Koydum kitabı rafa, altı yıl durdu. 1971′de Abdi İpekçi, Milliyet Yayınları’nı kurmuştu.
Hedefi, yerli yazarları öne çıkarmaktı, özellikle çocuk edebiyatı alanında. Milliyet’te yazıyordum o zaman. Tarık Dursun K., genel yayın müdürüydü. ‘Bu kitapta iş var,’ dedi.
Yalnız dili ağdalıydı. Hukuk okudum bir dönem, onun etkisiydi. Sonra oturdum dilini arıttım.

- Hiç yayımlanmayabilirdi yani…
- Orada küsmüş durabilirdi. Ama iki buçuk ayda 10 bin baskı tükendi.
Türkiye’nin çocuk edebiyatındaki ilk bestseller’ı. Fadiş’i film yapmak istediler, yozlaşır diye izin vermedim. Fadiş, 40 yıldır sabrı, direnci, sevgiyi, duyarlılığı temsil ederek, üç kuşağa hizmet verdi.

- Çocuk edebiyatına Ayşegül serisini çevirerek de katkıda bulundunuz.
- Cağaloğlu’ndan bir yayınevi beni aradı.
Çok yaygın değildi o dönem bu tarz çeviriler.
Çeviri değil tabii aslolan, adaptasyon, yani uyarlama önemli. Benden beş kitap adapte etmemi istediler. Yaptım. Ama zordu.
Kitabın birinde Ayşegül çiftlikte biberonla domuz besliyor. Olur mu? Olmaz tabii.
Hepsini koyun yaptık.

Kızım olsaydı, adını Ayşegül koyacaktım
“Bir kızım olsaydı, adını Ayşegül koyacaktım. Onun yerine kitaba koydum. İki oğlumuz oldu. Hiç unutmuyorum, Ayşegül çevirisi için 500 lira avans verdiler. 16 kitap yaptım. Her şeyi de bizim topluma göre uyarlamışım, yayınevine ‘Siz devam edin,’ dedim. Pek çok çocuk o seriden okuma yazmayı öğrendi. Bugün Gelincik dizisi var benim yazdığım. Şimdi o, Ayşegül’ün yerini aldı. 17 kitaplık bir dizi. Hepsinin içinde de çocuk var, hayat var.”

KİTABIN SONUNU ÇOCUKLAR TAMAMLAYACAK
- Fadiş’in yeni baskısında ne değişiklik olacak?
- Okurlar Fadiş’in sonunu çok merak ediyor. Yeşil Kiraz’ın da devamını istiyorlar. Ama Fadiş için güzel bir şey yapıyoruz. Diyoruz ki, ‘Bu kitabı okuyan Fadiş’in devamını kendisi yazsın’. İlköğretim seviyesinde çocuklardan, 10-15 sayfalık bir şey istiyoruz. Seçilen birkaç yazı, kitaba basılacak. Ve belki birinde üç yazı, öbür baskıda başka üç hikaye olacak. Yani Fadiş’in sonunu çocuklar yazacak.

Röportaj: FİSUN YALÇINKAYA/Sabah Gazetesi Kültür – Sanat

Kaynak:

http://www.sabah.com.tr/Cumartesi/2011/09/17/fadis-benim-hayatimin-romani?paging=1

http://www.sabah.com.tr/Cumartesi/2011/09/17/fadis-benim-hayatimin-romani?paging=2

http://www.sabah.com.tr/Cumartesi/2011/09/17/fadis-benim-hayatimin-romani?paging=3

Fotoğraflar: Aydın İleri, Murat Akkan

Kahvehanede bulunan vatandaşlar ise, “Bu kahvehaneye yıllardır müdavimiz. Burada şimdiye kadar sadece gazete okuyorduk. Bundan böyle bizim için oluşturulan kitaplıkta ki kitapları da okuyarak daha çağdaş ve mutlu olacağız. Kahvehanemize bu kitaplığı oluşturan Sayın Aysel Namlı’ya da şükranlarımızı sunuyoruz” şeklindeki ifadeleri dikkat çekti.

Kitaplığın açılışında davetliler ve kahvehane müdavimlerine duayen müzisyenlerden Salih Günay ücretsiz olarak müzik ziyafeti sundu. Açılışta davetlilere kuru pasta ve içecek ikramında bulunuldu.

kaynak ve foto:

http://www.haberciniz.biz/ayvalik-kahvehaneleri-kitapliklarla-aydinlaniyor-1150005h.htm

Kaynak: http://www.haber3.com/ordulular-kitabi-odunc-aliyor-1017920h.htm

Kaynak: http://www.haberciniz.biz/halk-kutuphaneleri-islerlik-kazanmali-1148212h.htm