Yoksul aileler için çocuklarını okula göndermek büyük bir maddi yüktür. Her yeni eğitim dönemi, aile bütçesinde kapanması zor bir gedik açar. Bu nedenle bazı aileler çocuklarını okul yerine tarlaya veya küçük ellerinin “ekmek tutabileceği” başka yerlere çalışmaya gönderir. Diğer yoksul aileler kimi zaman açlığa talim ederek, kimi zaman yama bile tutmaz hale gelmiş kıyafetlerle dolaşma pahasına çocuklarını okuturlar.

MAAŞINI KİTAPLARA YATIRDI
Mezun olur olmaz şiddetin ve uyuşturucu çetelerinin kol gezdiği ülkenin kuzey bölgesine atanan Kolombiyalı öğretmen Luis Humberto Soriano, işte o “diğer” ailelerden birinin oğlu.

Büyük heyecanla başladığı mesleğindeki ilk günlerini şöyle anlatıyor: “Burada ne öğretmenlik ne de öğrencilik kolaydır. Yaşadığım ilk sıkıntı aileleri çocuklarını okula göndermeye ikna etmekti. Bazı aileleri ikna ettim, bazılarını edemedim. Ardından sınıfa giderek çocuklara ders anlatmaya başladım. Ama ne kitapları, ne de defter ve kalemleri vardı. İhmalkârlıktan değil, paraları olmadığından. İlk ay bitip maaşımı aldığımda aklıma müthiş bir fikir geldi. Madem ailem beni kendi boğazından keserek okutmuştu, ben de benzer bir fedakârlıkla çocuklarımı, yani öğrencilerimi okutacaktım.” Düşüncesini vakit kaybetmeden hayata geçiren 20 yaşındaki Soriano, cüzi öğretmen maaşının büyük bölümünü harcayarak sınıfındaki tüm öğrencilere ders kitabı aldı. Çevre köylerdeki öğretmenlerin kendisi kadar fedakâr olmadıklarını fark eden Soriano, maaşını biriktirmeyi sürdürdü ve hafta sonlarında yürüyerek gittiği köylerde kitapları dağıtmaya başladı. Ancak ihtiyaç bitmiyordu, diğer köylerdeki çocuklar da okumalıydı. Soriano daha hızlı dolaşmalı, daha çok kitap dağıtmalıydı. Bu nedenle Alfa ve Beto adını koyacağı iki eşek satın aldı.

 

5 BİNE YAKIN KİTAP
Gerçek eğitimin yalnızca ders kitaplarıyla yetmeyeceğini anladığı için, zamanla sahip olduğu kitapların çeşitliliği de artıyordu. Kitap dağıtımcılarıyla anlaşarak ucuz fiyattan çocuk kitapları ve dünya klasikleri satın almaya başladı. Artık hafta sonlarında yalnız kitap dağıtmıyor, aynı zamanda köy çocuklarını toplayarak onlara sabahlara kadar kitap okuyordu. Ulusal yayın yapan bir radyo programcısının Soriano’dan bahsetmesinin ardından çalışmaları bir aşama daha ileri taşındı. Ülkenin dört bir yanından gönderilen kitap bağışları sayesinde, Soriano’nun taktığı adıyla “Eşek Kütüphanesi”ndeki kitapların sayısı 4 bin 800′e ulaştı. Bugün 39 yaşında olan Soriano, hafta içlerinde öğretmenlik yapmayı, hafta sonlarında ise eşekleriyle kitap dağıtmayı sürdürüyor.

‘ÇETELERE YENİK DÜŞMESİNLER’
Fedakar öğretmen Soriano, 19 yıldır yürüttüğü çalışmanın amacını şöyle açıklıyor: “Benim gibi, bu köy çocukları da belki dünyanın diğer ülkelerini görme fırsatı bulamayacak. Onlara kitaplarla koca bir dünya götürüyorum. Tek amacım çetelere, kaçakçılara, eğitim düşmanlarına yenik düşmemeleri. Yıllardır kendim için tek bir kuruş bile biriktiremedim. Ama kitap okuduğumda gözlerindeki merak ve mutluluk ışıltılarını gördüğüm zaman, ne kadar doğru bir tercih yaptığımı anlıyorum…”

TÜRKİYE, KAHRAMANLARINI ARIYOR, SIRA SİZDE…
Siz, çevrenizde yaşayan ve herhangi bir alanda gösterdikleri kahramanlıklarla topluma örnek olan kişileri ozgur.savas@sabah. com.tr adresine bildirin. Biz de onların hikâyelerini tüm Türkiye’ye duyuralım.

Kaynak: Sabah